 |  |  |
U bent hier:
Workshop kleur- en stijladvies. Bea Walcarius: ‘Ik wilde me weer vrouw voelen’
Kleur- en stijladvies: iets voor u?
De VLK organiseert geregeld workshops kleur- en stijladvies. De workshop duurt ongeveer twee uur, is gratis en u hoeft niets mee te brengen. Inschrijven moet u wel doen, per telefoon of e-mail bij een van de VLK-kantoren. De workshops zitten al snel vol, dus doe het meteen! Alle informatie over data en inschrijven vindt u in de agenda (p. 5-6)
Schrijf ons!
Stuur uw reactie op artikels uit Leven naar brievenbus@tegenkanker.be, de lezersrubriek van het tijdschrift. We nemen uw brief mogelijk op in het volgende nummer.
Wanneer ik aanbel bij Bea Walcarius (46), zwaait de deur open en staat er een stralend mooie vrouw voor mij. Bruine krullen, een innemende lach en stijlvol in haar witte broek en azuurblauwe truitje. Een vrouw die zelfbewust door het leven gaat, hoe dat leven haar ook voor verrassingen zet. Bea kreeg in april 2008 borstkanker. Niet alleen haar lichaam werd aangetast, haar hele zelfbeeld kreeg een flinke knauw.Tekst: Kristel Bruynseels, foto: An Nelissen, uit Leven 45, januari 2010
Bea: ‘Ik had een verhoogd risico op borstkanker en ging elk half jaar op controle. In het najaar van 2007 was alles nog perfect in orde, maar dat veranderde in april van het jaar daarop. Een harde plek in mijn borst, mammografie, radiologie, echografie en uiteindelijk een punctie die het verdict velde: een kwaadaardige tumor. Daarna ging alles heel snel. Een week na de diagnose onderging ik een borstamputatie en nog een tijdje later een okselruiming. Er waren geen uitzaaiingen, maar er werd wel besloten om nog zes chemokuren en radiotherapie te geven.’
De kuren sloegen goed aan, maar de neveneffecten werkten toch op Bea’s gemoed. Haar lang, krullend haar viel uit. Haar gezicht zwol op door de cortisone die ze telkens twee dagen voor een kuur innam. Haar huid veranderde van kleur en kreeg rode vlekken. En ze kwam aan. Dat alles samen met een amputatie, leidde ertoe dat Bea zich minder goed in haar vel ging voelen. Ze was enorm blij met de positieve vooruitgang op gezondheidsvlak, maar kon maar moeilijk wennen aan haar nieuwe lichaamsbeeld.
Bea: ‘Ik sta geen uren voor de spiegel, maar zie er graag goed uit en ben bovendien erg gevoelig voor kleuren. Daarom kocht ik al een pruik toen mijn haar nog niet uitgevallen was, zo kon ik zo dicht mogelijk bij de originele kleur en structuur blijven. Met mijn gelaat had ik nog de meeste moeite. Mijn huidskleur was veranderd, door de onderhuidse ontsteking leek ik voortdurend een intense blos op mijn wangen te hebben, mijn wenkbrauwen waren uitgevallen ... ik wist niet hoe ik me moest kleden of opmaken. Toen in januari 2009 de kuren voorbij waren, wilde ik de draad weer oppakken, er staan. En dat lukte me precies maar niet, ik voelde me onzeker over mijn veranderde uiterlijk. De kans om via de VLK een kleur- en stijlworkshop te volgen, greep ik met beide handen aan.’
‘Het werd een superleuke namiddag, samen met lotgenoten en met onze consulente, Martine. We deden alles in groep en dat maakte ook dat iedereen elkaar tips gaf en van elkaar leerde. Martine legde goud- en zilverkleurige doeken op ons, om te bepalen of we een “koud” of “warm” type waren. Ik ben een warm type, een lentetype. Dat betekent dat ik beter kleuren draag met een rode, warme ondertoon. De meeste mensen zagen dat meteen, het verschil tussen de doeken was frappant. De ene kleur flatteerde je en bracht je huid echt tot leven, een andere maakte dat je er flets en moe uitzag. Net doordat we allemaal samen in een kleine kring bij elkaar zaten en er zonder remmingen konden over praten, werd het ook voor jezelf heel duidelijk welke kleuren je sterke punten beter uit de verf doen komen en welke net niet.
Van Martine leerden we dat vooral de kleuren die je dicht bij je gelaat houdt, belangrijk zijn. Zwart bijvoorbeeld, zit niet in mijn kleurenpalet, dat is te hard. Maar als een ik zwarte broek zou dragen, zou dat minder erg zijn dan een zwarte coltrui.
Ook over silhouetten en snitten leerden we die namiddag. Heb je een zware buste, draag dan geen blouses of topjes die bovenaan nog extra druk zijn want dan lijk je nog zwaarder. Kies liever voor een wikkeltruitje of een V-hals bijvoorbeeld. Bij een borstamputatie kan dat weer wel, maar dan subtiel zodat je niet de aandacht trekt naar die plek. Zelfs over juwelen kregen we advies. Ik draag enkel goudkleurige juwelen, zilver maakt me te koud. En omdat ik nu een fijn, langwerpig gelaat heb, kan ik best wel een korte ketting om mijn hals dragen. Toen mijn gezicht opgeblazen was van de cortisonenkuur, was dat weer anders.’
Bea keerde huiswaarts met een schat aan tips en advies en vooral, een herboren zelfvertrouwen. Bea: ‘Ik wilde niet enkel patiënte zijn. Ik ben ook mama, dochter, echtgenote, vriendin. Ik wilde me weer vrouw voelen, mooi zijn, smaakvol voor de dag komen. De workshop was daar een grote hulp bij. Voor mij is je goed in je vel voelen een teken dat je de kracht hebt om door te gaan. Ik hoop dat nog vele lotgenoten de weg naar de workshops zullen vinden.’
Stijlconsulente Martine Dehaene: omgaan met een veranderd uiterlijk
Martine Dehaene, kleur- en stijlconsulente, werkt al sinds een zestal jaar met veel plezier voor de VLK. Martine: ‘Kankerpatiënten zien hun lichaam erg veranderen: ze hebben een amputatie ondergaan, of houden vocht vast, hun haar valt uit, ze komen bij of vallen net af, verliezen hun taille, hun huid is minder fris... Die vrouwen vechten al tegen een ziekte én ze moeten ook nog eens met dat veranderde lichaamsbeeld leren omgaan. Velen van hen voelen de blikken van de buitenwereld ook als erg bedreigend. In de workshops kleur- en stijladvies gaan we samen kijken hoe je je opnieuw vrouwelijk kunt voelen, welke kleuren bij je passen en op welke manier je met dat veranderde lichaam toch mooi en zelfs verleidelijk kunt zijn.
De sessies worden in groep gegeven zodat iedereen elkaar kan ondersteunen. Het is de bedoeling dat je na de workshop zelf je kleren, make-up en kleuren kunt kiezen. We bekijken samen je kleurenpalet, hoe je je kan opmaken zodat je gelaat opnieuw uitdrukking krijgt (want dat is veel moeilijker wanneer je wenkbrauwen er niet meer zijn), hoe je je huid kunt laten stralen ook al ziet die er anders uit, welke juwelen bij je passen, welke snit van kleding je vrouwelijkheid benadrukt. Ervaringen uitwisselen en tips uitproberen doet enorm goed voor veel vrouwen. Het helpt om dat nieuwe uiterlijke een plek te geven in je leven, en het wordt weer een plezier om met je uiterlijk bezig te zijn en in de spiegel te kunnen kijken. Ik merk ook hoe deelneemsters achteraf zin hebben gekregen in shoppen, met elkaar afspreken, nieuwe dingen uitproberen. Vanuit hun eigen keuze, en dat is mooi.’