Schuldsaldoverzekering voor ex-kankerpatiënten: Ada kreeg 17 jaar geleden kanker en betaalt nu dubbele premie

Naar een betere wettelijke regeling?
De wet voor een betere schuldsaldoverzekering voor mensen met een verhoogd gezondheidsrisico had al lang in werking moeten zijn. Die zogenaamde wet-Partyka is immers al in december 2009 unaniem goedgekeurd door het federale parlement. De wet bepaalt het volgende. Eén: verzekeraars moeten duidelijk maken op welke gegevens ze zich baseren voor een weigering of een bijpremie. Twee: de klant kan tegen de beslissing beroep aantekenen bij een comité met vertegenwoordigers van verzekeraars en van patiënten. Drie: is een bijpremie meer dan het dubbele van de basispremie, dan betaalt een compensatiekas het stuk boven de 200 procent terug.
Voordat de wet in werking treedt, moesten vertegenwoordigers van verzekeraars en patiënten (waaronder de VLK) o.a. een gedragscode uitwerken. Maar Assuralia, de vereniging van verzekeraars, ligt dwars en vecht de wet aan voor het Grondwettelijk Hof. De uitspraak van het Hof wordt verwacht in het najaar van 2011.

Schrijf ons!
Stuur uw reactie op artikels uit Leven naar brievenbus@tegenkanker.be, de lezersrubriek van het tijdschrift. We nemen uw brief mogelijk op in het volgende nummer.

'Het lef hebben om te bellen naar de verzekeringsmaatschappij. Een arts hebben die je ondersteunt. Een verzekeringsmakelaar onder de arm nemen die je dossier verdedigt.' Op die manier raakte Ada toch aan een min of meer betaalbare schuldsaldoverzekering: haar premie is dubbel zo hoog als die van haar man en niet zes keer zo hoog zoals in het eerste voorstel van de verzekeraar.

Tekst: Bart Van Moerkerke, uit Leven 52, oktober 2011

Elf jaar was Ada (niet haar echte naam, red.) toen ze in 1991 getroffen werd door leukemie. Ze kreeg chemotherapie en een transplantatie met beenmerg van haar zus. Sindsdien is bij de jaarlijkse controle geen spoor van kanker meer te vinden. Inmiddels bracht Ada haar studies voor huisarts tot een goed einde. Toen ze zich als zelfstandige wou vestigen, keek ze uit naar een verzekering gewaarborgd inkomen. Twee maatschappijen lieten weten dat ze niet in aanmerking kwam, een derde stelde een premie voor die drie keer zo hoog was als normaal en weigerde heupoperaties op te nemen in de polis. Uiteindelijk had Ada de verzekering niet nodig omdat ze aan een opleiding als kinderarts kon beginnen. Ze heeft nu vier van de vijf specialisatiejaren achter de rug. Over een jaar stelt het probleem van de verzekering gewaarborgd inkomen zich ongetwijfeld opnieuw.

U heeft kanker
Eind vorig jaar kochten Ada en haar man een huis. Toen ze een schuldsaldoverzekering wou afsluiten, dook weer een verzekeringsprobleem op. 'Op het aanvraagformulier van de verzekeringsmaatschappij schreef ik dat ik in 1992 een beenmergtransplantatie had gehad. Aanvankelijk leek het erop dat mijn aanvraag afgewezen zou worden want de verzekeraar antwoordde: "U heeft verklaard dat u kanker heeft". Heeft, in de tegenwoordige tijd dus. Ik heb toen boos naar die maatschappij gebeld waarna ik formulieren met bijkomende vragen moest beantwoorden. Ik kreeg dan een voorstel voor een premie die zes keer zo hoog was als die van mijn man. Daarop heeft de professor bij wie ik nog jaarlijks op controle ga, contact opgenomen met de arts van de verzekeringsmaatschappij. Ook mijn verzekeringsmakelaar schoot in actie, hij zocht nog andere verzekeraars aan. Uiteindelijk kreeg ik van die eerste verzekeringsmaatschappij een polis met een premie die dubbel zo hoog is als normaal. Ik heb dat aanvaard, veel keuze had ik niet.'
Als reden voor de dubbele premie verwees de verzekeraar niet naar de leukemie maar naar de hoge bloeddruk en cholesterolwaarde van Ada. 'Ik kamp inderdaad met een hoge bloeddruk, wellicht een gevolg van de cortisonebehandeling, en met een hoge cholesterol, dat is een familiaal gegeven. Dankzij medicatie zijn die problemen echter perfect onder controle. Ik vraag me af of mensen met enkel een hoge bloeddruk en cholesterol ook een dubbele premie zouden betalen.'

Harde confrontatie
Ook voor Ada als arts is het helemaal niet duidelijk waarop verzekeringsmaatschappijen zich baseren om de hoogte van de premie te bepalen. Ze zeggen te werken met tabellen en barema's die voor heel Europa gelden maar in de praktijk blijkt er nogal wat rek te zitten op de premies. Voor enkele maatschappijen kwam Ada sowieso niet in aanmerking voor een schuldsaldoverzekering. Bij de verzekeraars die haar wel een polis wilden toekennen, was de hoogte van de bijpremie telkens verschillend en kon er uiteindelijk nog een fors bedrag afgeknepen worden van het oorspronkelijke voorstel. 'Dat ik meer moet betalen terwijl ik niet meer kans heb dan om het even wie om kanker te krijgen, is natuurlijk niet eerlijk. Maar nog veel erger is dat ik steeds opnieuw geconfronteerd word met het feit dat ik als elfjarige leukemie had. En dat gebeurt niet enkel bij verzekeringszaken, ook in mijn werksituatie kreeg ik al de vraag of ik het fysiek wel zou aankunnen. Ik maak me geen illusies: kanker draag je voor de rest van je leven mee.'

Lees onze tips voor een beter betaalbare schuldsaldoverzekering
Naar het verhalenoverzicht

ONE Agency