Levensverzekering en kanker. Je goed informeren is de boodschap
Kan een (ex-)kankerpatiënt een levensverzekering krijgen? En zo ja, tegen welke prijs? Verzekeraars pluizen het medisch verleden uit van de klant. Zij kunnen zich niet veroorloven te grote risico's te verzekeren. Wauthier Robyns is woordvoerder van de verzekeringsmaatschappijen in België; Eginhard Van Wilder is contactpersoon voor de zelfhulpgroep 'Jongeren en Kanker' en mede-auteur van een brochure over kanker en verzekeringen. Beiden schetsen een genuanceerd beeld. Kanker is een verhoogd risico voor een verzekeraar, maar je moet geval per geval bekijken. Je goed informeren is de boodschap.Tekst: Jan Huys, uit Leven 2, april 1999
Eginhard Van Wilder: "Als je te horen krijgt dat je lijdt aan één of andere kanker, stap je best niet meteen naar een levensverzekeraar. Als je huis afbrandt, loop je ook niet naar een verzekeraar om een brandpolis af te sluiten. Hetzelfde geldt voor een levensverzekeringscontract en kanker. Je wacht beter even af tot je weet hoe de ziekte gaat evolueren. Intussen heb je voldoende tijd om je grondig te informeren. Dat doe je best bij een makelaar. Die werkt voor verschillende maatschappijen; een agent is gebonden aan één verzekeraar."
Wauthier Robyns: "De verzekeringsmaatschappijen volgen het wetenschappelijk onderzoek naar kanker en naar de behandeling ervan nauwgezet op. Op basis van de ervaring met vele kankerpatiënten in binnen- en buitenland worden statistieken opgesteld. Al naargelang het soort kanker; het stadium van de ziekte; de medische voorgeschiedenis van de patiënt; de kans op genezing, enzovoort, zal de klant die een levensverzekeringscontract wenst af te sluiten anders beoordeeld worden. Alle maatschappijen beschikken over dezelfde informatie. Dat zijn boeken zo dik als telefoongidsen waar de verzekeraar precies kan in terugvinden in welk risicovakje een (ex-)kankerpatiënt thuishoort. Tegenover zo'n vakje staat een bepaalde verzekeringspremie. Het hangt dan nog af van het commerciële beleid van de maatschappij of die vooropgestelde premie ook effectief wordt aangerekend."
Alternatieven?
Omdat het over een verhoogd risico gaat, zal een (ex-)kankerpatiënt meestal wel een bijkomende premie moeten betalen. Maar dat is niet automatisch zo. Veel hangt af van het individuele geval. Je kan onmogelijk in algemene termen spreken. Eén ding staat wel vast : als je kanker krijgt nadat je al een polis hebt afgesloten, is het verhoogde risico voor de verzekeraar. Wanneer je een contract ondertekent, mag de verzekeringsmaatschappij alleen rekening houden met je medische toestand en de gekende risico's op dat ogenblik, en niet met wat zich later eventueel voordoet.
Eginhard Van Wilder: "Een verzekeringspolis is een commercieel product dat verkocht moet worden. Je moet de vraag durven stellen of je een levensverzekering wel echt nodig hebt. Als dat het geval is, kan je onderzoeken of er geen alternatieven zijn voor het klassieke levensverzekeringscontract. De groepsverzekering bijvoorbeeld, waarbij de werkgever voor al zijn werknemers een bijkomende verzekering afsluit. Voor een dergelijke verzekering is er geen medische controle. Als een kankerpatiënt gehuwd is, kan het voordeliger zijn de polis volledig op naam te zetten van de gezonde partner. Een andere uitweg kan een bijkomende ongevallenverzekering zijn bij je autoverzekeraar. Voor een kleine extra-premie ben je dan verzekerd tegen overlijden na een auto-ongeval. Je moet je dus goed informeren over welke levensverzekeringspolissen er op de markt zijn en tegen welke voorwaarden."
Discriminatie
Toch kan het gebeuren dat je een polis écht wel nodig hebt en dat een maatschappij je die weigert of dat de premie onbetaalbaar wordt. Als er dan geen alternatief is, kan dat discriminerende gevolgen hebben. Zo wordt het voor die mensen heel wat moeilijker om een huis te kopen. Bovendien zijn voor de fiscus de kapitaalaflossingen voor een lening om een huis te kopen alleen maar aftrekbaar als daar een schuldsaldoverzekering tegenover staat. Banken bieden ook wel eens gunstiger voorwaarden aan als je bij hen een schuldsaldoverzekering afsluit. Als je die polis niet krijgt, dan geniet je ook niet van de commerciële en fiscale voordelen die er aan verbonden zijn.
Maar ook hier mag je niet té snel veralgemenen en moet je geval per geval bekijken. De ene (ex-)patiënt zal bot vangen; de andere niet. Wat je kan doen is contact opnemen met verschillende maatschappijen. Meestal vind je wel ergens een opening en dan kan je de maatschappijen tegen elkaar uitspelen. Daar heb je wel veel tijd en energie voor nodig en dat is niet vanzelfsprekend. Als je een huis wil kopen, ben je niet bezig met levensverzekeringen. Bovendien kan het psychologisch moeilijk liggen. Er komt onvermijdelijk een medisch onderzoek en dat kan tot een nieuwe confrontatie met de eigen ziekte leiden.
Angst
Wauthier Robyns: "Kankerpatiënten hebben vaak ten onrechte angst om naar een makelaar of een verzekeringsagent te stappen. Aan het verkrijgen van een polis wordt soms een té grote psychologische en emotionele betekenis gegeven. Men zoekt bevestiging voor zichzelf, een bewijs dat men er weer bijhoort en opnieuw 'normaal' kan functioneren. Als dan niet alles verloopt zoals men het zich had voorgesteld, komt dit al snel over als een afwijzing. Wij als verzekeraars moeten wellicht nog meer werk maken van opvang en begeleiding in dergelijke gevallen. Maar laat ons aan een polis niet het gewicht geven dat die niet heeft. Geen enkele levensverzekering is er al in geslaagd iemand langer te laten leven."






